Lekarstwo na Starość

Pewna Staruszka słysząc pukanie

Drzwi otworzyła i „Starość” do domu wpuściła

Starość jak to starość w domu się rozgościła

I biedną staruszkę bardzo zasmuciła

Dokuczała Jej wielce, chodzić sił nie miała

I w swojej niedoli często łzy wylewała

Prosiła Starość   zlituj się troszeczkę

I odejmij mi chociaż lat troszeczkę

Albo wpuść na chwileczkę młodość do domu

Tak po cichutku –tak po kryjomu

Gdy tak prosiła usłyszała pukanie

Potem zgrzyt klucza i drzwi otwieranie

W drzwiach młodość zobaczyła

Bo oto gromada wnucząt do Niej przybyła

Wielka radość Ją wtedy  ogarnęła

Starość grzecznie za drzwi wyprosiła

Przytuliła do serca młodość w swych wnuczętach

Bardzo była  szczęśliwa i uśmiechnięta.

Tak też na Starość dla każdej Babci

Lekarstwem niech będą dobre  wnuczęta

Które pomogą Babci w potrzebie

Aby czuła się dobrze i bezpiecznie.