Oczekiwanie

Nasze życiowe losy są nam nieznane

A każdy dzień życia oczekiwaniem

Bowiem każdy z nas zawsze na coś czeka

Bo taka już jest natura człowieka .

Czekamy na miłe gesty ,czułe spojrzenie

Czekamy na marzeń naszych spełnienie

Oczekujemy na czyjeś odwiedziny

I aby każdy kolejny dzień był miły.

Jest jednak wyjątkowe adwentowe oczekiwanie

Oczekiwanie na Narodziny Zbawiciela Świata

A to czekanie można w czyn zamienić

Maryję Matkę Zbawiciela w Roratach  uwielbić .

Z zapalonymi  lampionami ,z sercami gorącymi

Śpieszmy z radością do Kościoła naszego

Powiedzmy Bogu że Go kochamy

I na narodziny Jego Syna z miłością czekamy.

Maryja kochająca Matka cieszyła się będzie w niebie

Gdy wraz z Nią  czekać będziemy na Boże Narodzenie

Potem gdy zakończy się adwentowe oczekiwanie

Mały Jezus wraz z swą Mamą wyjdzie nam na spotkanie.

                     

               Adwentowe oczekiwanie

W kościele płonie Świeca Roratnia

Przed ołtarzem piękna adwentowa dekoracja

Czas z Matką Bożą rozpocząć czuwanie

I przygotować serca na z Jezusem spotkanie.

Lampiony niosą dziecięce ręce

Radośnie bije ich małe serce

Wszyscy w kościele zebrani

Pokłon oddają Najświętszej Pani.

Dziękujemy Maryjo żeś się zgodziła

Z radością być Matką Bożego Syna

Z Tobą czekać będziemy  na Jego narodziny

Aby  On zgładził  nasze ludzkie winy.

 

Świat potrzebuje Twojego Syna

Aby rozproszyć świata ciemności

Zło które się panoszy by się zawstydziło

Dobro na całym świecie zwyciężyło.

Maryjo gdy w ramiona weźmiesz swoje Dziecię

Niech pokój zapanuje na całym świecie 

Boża miłość niech  świat od zguby ocali

A my byśmy w wierze wytrwali.

Oblicza jesieni

       Oblicza jesieni

Czy ktoś kiedyś spotkał jesień?

Ja zobaczyłam ją w złotej sukience

Z bukietem wrzosów w ręce

W rozwianych włosach na głowie

W liściastej pomarańczowej koronie

Widziałam  jak pod jej stopy

Ścielą się różnobarwne liście

A ona w barwach czerwieni

Przechadza się wśród zieleni.

Idąc przez pola i lasy

Czaruje piękne krajobrazy

Aż dech w piersi zatyka

Kiedy się z nią  spotykam .

Słoneczniki złote w pas się jej kłaniają

Jarzębina z radością wręcza jej korale

Drzewa w zachwycie jej urodę podziwiają

Swoją królową jesienną  ją  nazywając.

Widziałam ją też w złym humorze

W strugach deszczu na dworze

W kaloszach i  pelerynie szarej

Nie wyglądała wtedy tak wspaniale.                             

Ponura  była wtedy i smutna

Deszczem bardzo rozrzutna

Dużym parasolem się osłaniała

Nikt się jej wtedy nie kłaniał.

Wiatr targał jej szarą kapotę

Słoneczniki posmutniały pod płotem 

Słońce się w chmurach schowało

Na dworze było zimno i szaro .

Jesień to kapryśna dama

Raz złota drugi raz szara

Ma swoje zalety i wady

I na to nie mamy rady.

 

Recepta na szary dzień

Recepta na szary listopadowy dzień

Leniwie snuje się dym z komina

Ginąc w szarości listopadowego dnia

Słońce w chmurach w najlepsze drzemie

Nawet wiatr ukrył się w koronie drzew.

Wszystko w szarości się schowało

Z szarej chmury padać zaczyna

Tak jakoś chłodem powiało

Najwyraźniej słońce mocno zaspało.

Listopad w kaloszach człapie

Strącając ostatnie liście z drzew

Pies obrażony  w budzie się schował

Bo wszyscy mówią że psia pogoda .

Ten szary dzień kolorów nabrać może

Gdy wstaniemy w dobrym humorze

Z uśmiechem na twarzy dzień powitamy

Nic do stracenia przecież nie mamy .

Więc głowa do góry pora wstać

Życie swoje mocną  ręką trzeba brać

Nie zawsze będzie szaro i źle

Tylko po prostu tego trzeba chcieć.

Najlepiej dzień zacząć z Bogiem

Wtedy jasny dzień stanie za progiem

Wszystko co szare rozpłynie się w dali

A my  pracą  i modlitwą  będziemy Boga chwalić.

                          M.K

Samotna Mogiła

            Samotna Mogiła

W gęstwinie drzew w głuszy leśnej 

Samotna mogiła skryła się przed światem

Na niej brzozowy Krzyż pochylił się do ziemi

Jakby chciał zawstydzony schować się na wieki.           

Przed laty młodzieniec młody

Walcząc dzielnie w obronie Polski

Od wroga kulę dostał w serce

I w tej mogile pochowano Go naprędce .

Tam daleko w domu matka Jego została

Na swojego synka niecierpliwie czekała

Od okna do progu domu ścieżkę wydeptała

Zatroskana że nie wraca łzy gorzkie wylewała.

Lata płynęły synek nie wracał

Pękło z żalu Matczyne serce

Zapewne w niebie synka spotkała

I o swojej tęsknocie  Mu opowiadała.

Nadeszły czasy gdy w wolnej Polsce

Ktoś odnalazł samotną mogiłę

I chcąc o żołnierzu pamięć zachować

Postanowił Go godnie pochować.

Na Jego pomniku wyryto takie zdanie

Tu spoczywa żołnierz nieznany

Co walczył dzielnie byśmy wolni byli

I nasza  piękną   Ojczyzną  się cieszyli. 

Jeszcze wiele samotnych mogił ziemia kryje

Dużo ich odnaleziono i hołd oddano

Inne wciąż czekają na odnalezienie

Modlitwę ,pamięć ,zadośćuczynienie .

                             M.K

Droga do nieba

Bohaterom  walczących o Wolną Polskę

Droga otwarta do nieba

Tym którzy o Polskę walczyli

Byśmy my dzisiaj w pokoju

Wolnością się cieszyli .

Bóg  -Honor- Ojczyzna

To ich najważniejsze słowa

Toteż pamięć o tych bohaterach

Boże w sercach Polaków zachowaj.

Szli do boju szepcząc „Zdrowaś Maryjo”

Ojczyznę wolną racz dać nam Panie

Dzisiaj ich ciała kryje mogiła

Pamiętać o nich wypada.

W podzięce za ich bohaterskie życie

Hołd Siemiechów oddaje należycie

Poprzez modlitwę i koncert wspaniały

Co echem się niesie do nieba bramy.

Niech usłyszą to piękne granie

Wraz z modlitwą i śpiewaniem

Wszyscy co Polskę kochali

I dla Niej życie oddali.

Nasza Flaga

           Nasza Flaga

Po całej Polsce nawet na gór szczycie

Biało –czerwoną  Flagę zobaczycie

Która nam wszystkim przypomina

Że tu nasz Kraj przepiękna Kraina

Powiewa Flaga wysoko ku samym obłokom

W słonecznych promieniach się mieni

Nasz Symbol chwały dumy i męstwa

Symbol wolności i zwycięstwa.

Biało- czerwona Flaga Polski

W swych barwach kryje  wiarę

Że miłość nasza do Polski przez wieki  trwa

I  w sercach Polaków  nigdy nie ustanie.

Drugiego maja  w Flagi naszej Święto

Pokłon Jej  oddajmy z dumą i radością

Ciesząc się że w wolnej żyjemy Polsce

W każdym jej zakątku i naszej wiosce .

  M.K

Pokłon Ojczyźnie

                  Pokłon Ojczyźnie 

Powiewa dostojnie flaga biało-czerwona

W listopadowy dzień-Dzień Niepodległości

Oznajmia dzisiaj wszystkim wokoło

Aby przed swoją Ojczyzną schylić czoło.

Biel na tej fladze jak serce czyste

Tych którzy do walki szli uroczyście

Czerwień to krew którą przelali

Byśmy się wolności doczekali.

Ojczyzna nasza tak mocno doświadczona

Rozbiorami ,klęskami, wojnami

Dzisiaj jest wolna, dumna i piękna

Bogu i swoim praojcom wierna.

Dzisiaj my wolni ale świat niespokojny

Zwróćmy się z prośbą do Boga

Boże nasz Boże od wojen zachowaj

Pozwól żyć w Ojczyźnie wolnej.

Ojczyźnie w Jej Święto złóżmy życzenia

Poprzez szacunek i modlitwę do Boga

A sobie wzajemnie podajmy dłonie

Przyjaźnie z serdecznym ukłonem.

                                                  M.K

Wolność

              WOLNOŚĆ

Czym dla mnie jest Wolność?

                   Wolność to

Kromka chleba w zasięgu ręki

Modlitwa bez cenzury

Błękitne niebo bez agresora

Piękna polska mowa

                Życie bez pośpiechu

Dzień pełen uśmiechów

Spokojne i czyste sumienie

Szczęśliwych dzieci gaworzenie

              Przyjazny uścisk dłoni drugiego człowieka

Dom rodzinny gdy ktoś na mnie czeka

Chwile gdy cieszą mnie nawet szare dni

A nocą mam tylko dobre sny

Chcę być wolna bo?

Chcę żyć w takim kraju jak mój

Chociaż On ma wiele wad ale Swój

Budzić się w dobrym zdrowiu

W miłości z ludźmi i w pokoju

           Spacer z Babcią 

Podaruję dziś mojej Babci róże

I wycięte z kartonu serce duże

Ucałuję Jej spracowane ręce

Cóż ja wnuczka mogę dać Jej więcej?

Już wiem zabiorę Ją na spacer zimowy

Babcia założy swój kożuszek nowy

Ja założę szalik przez Nią dziergany

Taki kolorowy z serca podarowany. 

I idziemy z Babcią—my dwie damy  

Skrzypi mróz pod naszymi nogami

Od Babci serca ciepło się rozchodzi

Aż śnieg topnieje i mróz odchodzi .

Tak jakoś mi dobrze bajecznie

Gdy słyszę słowa mojej Babci

Co szepcze mi prosto w uszko

Kocham  Ciebie moja  wnuczko.

I ja kocham Cię Babciu droga

Cieszę się bardzo że Cię mam

Przy Tobie znikają me troski

Świat wokół staje się radosny.  

                

Bo Babcia to taka cieplutka wróżka

Niech więc pamięta każda wnuczka

Żeby piękne czary Babci długo  trwały

Pokażmy Jej że o Niej zawsze pamiętamy

Zaproszenie na spacer

Lekarstwo na Starość

Pewna Staruszka słysząc pukanie

Drzwi otworzyła i „Starość” do domu wpuściła

Starość jak to starość w domu się rozgościła

I biedną staruszkę bardzo zasmuciła

Dokuczała Jej wielce, chodzić sił nie miała

I w swojej niedoli często łzy wylewała

Prosiła Starość   zlituj się troszeczkę

I odejmij mi chociaż lat troszeczkę

Albo wpuść na chwileczkę młodość do domu

Tak po cichutku –tak po kryjomu

Gdy tak prosiła usłyszała pukanie

Potem zgrzyt klucza i drzwi otwieranie

W drzwiach młodość zobaczyła

Bo oto gromada wnucząt do Niej przybyła

Wielka radość Ją wtedy  ogarnęła

Starość grzecznie za drzwi wyprosiła

Przytuliła do serca młodość w swych wnuczętach

Bardzo była  szczęśliwa i uśmiechnięta.

Tak też na Starość dla każdej Babci

Lekarstwem niech będą dobre  wnuczęta

Które pomogą Babci w potrzebie

Aby czuła się dobrze i bezpiecznie.

          Siemiechowska  Matka Boża

Wielki dar Panu Bogu zawdzięczamy

Że Gromniczną Matkę Bożą za Patronkę mamy

Która wraz z Synem Jezusem nam  błogosławi

Pociesza w smutkach i czuwa nad nami.

Cześć i uwielbienie z serca Jej oddajemy

Dziękujmy za łaski co śle nam nieba

Z pokorą zginamy kolana i schylamy czoła

Każdy z nas ma o co prosić i za co dziękować .

Matka Boża jest z nami, żyje naszymi problemami

Kto mocno wierzy i ufa ,kto w ciszę się wsłucha

Usłyszy głos Matki Bożej Gromnicznej Pani

Która pocieszy i pomoże  dobrymi radami.

Na kolanach idziemy wokół Jej Ołtarza

Oddajemy Jej  hołd i dziękczynienie

Za Jej Matczyną  miłość jaką nas otacza

Zawsze wysłuchuje ,przygarnia ,przebacza.

                    M.K

Zima w Siemiechowie

Zima w Siemiechowie

Przyszła do Siemiechowa trzaskająca mrozem zima

Przyszła z podmuchem syberyjskiego wiatru

Drzew gałęzie aż do ziemi zgina

Wszystko otula w lodowatym płaszczu

Każdy narzeka szalikiem się otula

Szuka w szafie ciepłego kożucha

Zmarzlak w kominku ogień rozpala

Mróz odstrasza niejednego zucha.

Zima soplami lodu się uśmiecha

Wszystko dookoła w taflę szklaną zmienia 

Za jej przyczyną śniegiem i lodem malowany

Nasz Siemiechów wygląda jak zaczarowany.

Dostojna Zima mroźna Pani

Jest bardzo piękna i pełna uroku

Lubię jak srebrzyste płatki śniegu

Spadają z nieba bez pośpiechu.

    

             Zimowy spacer

Spotkałam  dziś dostojną Panią Zimę na spacerze

W pięknej z kryształków lodu koronie na skroni

W srebrzystej karocy z berłem z lodu w dłoni

Pomyślałam och jaka ona piękna  -wypada się Jej ukłonić .

Piękna Pani Zima  uśmiechając  się odkłoniła

Blady policzek rumieńcem  okryła

Sypnęła płatkami śniegu dookoła

I cały szary świat się w bieli schował.

Obok niej w karocy siedział Mróz

Z bardzo długą lodową brodą

W ostrej z sopli  lodowej koronie

Dumny jako król na tronie .

Na tylnym siedzeniu bałwanki śniegowe

Trzymały w ręku kule śniegowe

Śmiały się dokazywały rzucały śnieżkami

Miałam ochotę się z nimi pobawić .    

Wspaniałą zabawę zakłócił wiatr srogi

Zawiał  śniegiem wszystkie pobliskie drogi

Rozszalała się wokół wielka śnieżyca  

Zima  nagle pokazała swe inne oblicza

Z pięknej Pani w bieli zrodziła się czarownica

Od srogiego wiatru zmarzły moje lica

Zmarznięta szybko do domu  wróciłam

Pod cieplutką kołderką spacer zakończyłam.