Zimowy spacer

Spotkałam  dziś dostojną Panią Zimę na spacerze

W pięknej z kryształków lodu koronie na skroni

W srebrzystej karocy z berłem z lodu w dłoni

Pomyślałam och jaka ona piękna  -wypada się Jej ukłonić .

Piękna Pani Zima  uśmiechając  się odkłoniła

Blady policzek rumieńcem  okryła

Sypnęła płatkami śniegu dookoła

I cały szary świat się w bieli schował.

Obok niej w karocy siedział Mróz

Z bardzo długą lodową brodą

W ostrej z sopli  lodowej koronie

Dumny jako król na tronie .

Na tylnym siedzeniu bałwanki śniegowe

Trzymały w ręku kule śniegowe

Śmiały się dokazywały rzucały śnieżkami

Miałam ochotę się z nimi pobawić .    

Wspaniałą zabawę zakłócił wiatr srogi

Zawiał  śniegiem wszystkie pobliskie drogi

Rozszalała się wokół wielka śnieżyca  

Zima  nagle pokazała swe inne oblicza

Z pięknej Pani w bieli zrodziła się czarownica

Od srogiego wiatru zmarzły moje lica

Zmarznięta szybko do domu  wróciłam

Pod cieplutką kołderką spacer zakończyłam.